Nowe komentarze  rozwi┼ä
Archiwum    rozwi┼ä

Ze strapontena

o serwisie wyszukiwanie
 

Kabaretto 3/2. Spektakl ISN. Ateneum, 22.05.2012

Trauma po Cieplaku (link) trwa. Ze zdziwieniem stwierdzam, ┼╝e mimo ciag┼éego czytania oferty warszawskich i nie tylko warszawskich scen, nie mam ochoty i┼Ť─ç na ┼╝aden spektakl. Mam natomiast w─ůtpliwo┼Ťci, co do roli i sensu istnienia tradycyjnego teatru.

Podstawowym tworzywem dla teatru jest tekst dramatyczny. Realizacja teatralna polega na w┼éo┼╝eniu tego tekstu w usta aktorów, stworzenie obrazu - tzn. scenografii i kostiumów, stworzeniu t┼éa d┼║wi─Ökowego i ┼Ťwietlnego, wreszcie re┼╝yserii, która z grubsza bior─ůc polega na opracowaniu czasoprzestrzennego planu pojawiania si─Ö aktorów na scenie, czyli tego, kiedy aktor ma wyj┼Ť─ç i zej┼Ť─ç ze sceny oraz jak si─Ö na tej scenie zachowywa─ç. Realizacja nie powinna przy tym w istotny sposób zmienia─ç tekstu i wymowy dramatu, a ca┼éy spektakl z za┼éo┼╝enia powinien by─ç do┼Ť─ç dok┼éadnie powtarzalny.

Charakterystyczn─ů cech─ů przedstawie┼ä teatralnych lat 1960-1990 by┼éo skupienie si─Ö nie tylko, lub zupe┼énie nie na akcji, raczej na symbolice, aluzjach lub przeno┼Ťniach, jakie niesie tekst. Sama tre┼Ť─ç, fabu┼éa, by┼éa tylko pretekstem. Trzeba by┼éo nieco pomy┼Ťle─ç, by co┼Ť prze┼╝y─ç lub si─Ö po┼Ťmia─ç.

Dzi┼Ť jest nieco inaczej, wracamy do korzeni. Liczy si─Ö tylko akcja. Widz chce wiedzie─ç, co b─Ödzie dalej. To tajemnica powodzenia seriali. Jest ju┼╝ nawet tak, ┼╝e portale informacyjno-newsowe (jak np. tvn24.pl, wp.pl, onet.pl) donosz─ů np. co b─Ödzie w jutrzejszym odcinku jakiego┼Ť popularnego serialu - kto kogo rzuci, albo w kim si─Ö zakocha. W mentalno┼Ťci widza bowiem ZDARZY si─Ö to naprawd─Ö. Fabu┼éa urasta do realu. Przy tej akcji wa┼╝ne s─ů oczywi┼Ťcie gagi, proste ┼╝arty oraz sensacje. To si─Ö sprawdza i w TV, i w kinie i w teatrach, zw┼éaszcza prywatnych. To schemat dla tzw. widza prostego, np. biznesowego.

A dla wykszta┼éciuchów? Z tym mamy problem, g┼éównie w teatrze. Nie ma bazy, znaczy tekstów. W istocie wszystko to co by┼éo do przekazania o problemach ludzkich, spo┼éecznych i indywidualnych zosta┼éo ju┼╝ napisane przez autorów staro┼╝ytnych, a tak┼╝e Szekspira i Moliera i wielu, wielu innych potem. Tekstów nowych, równie dobrych, nie ma. Nawet sztuki Harolda Pintera wydaj─ů si─Ö ju┼╝ ramot─ů. Nowe teksty tzw. ambitne, na które teatry rzucaj─ů si─Ö jak wyg┼éodnia┼ée wilki na zdobycz, to zwykle naiwne, wtórne i w istocie banalne przemy┼Ťlenia wspó┼éczesnych „odkrywców”, o których si─Ö mawia, ┼╝e s─ů wieszczami nowego czasu (np. Yasmina Reza, nie┼╝yj─ůcy ju┼╝ Hanoch Levin czy ostatnio Artur Pa┼éyga). Dajmy sobie spokój. Nawet najlepsi aktorzy z tych „dzie┼é” nic nie zrobi─ů! Ani tak zwane „nowe odczytania”, ani zabawy formalne re┼╝yserów nic nie znacz─ů dla zwyczajnej publiczno┼Ťci. A do Szanownych Krytyków mam pro┼Ťb─Ö: nie róbcie nam wody mózgu, czy naprawd─Ö konieczne jest by pojawi┼é si─Ö wreszcie andersenowski dzieciak, który krzyknie Król jest nagi?

Do tematu adekwatny fotoreporta┼╝. Od góry: widzowie w oczekiwaniu na inteligentny spektakl; w centralnym punkcie widz-wykszta┼éciuch. W ┼Ťrodku: krytyk teatralny poucza widzów co powinno im si─Ö podoba─ç. Na dole: wymowny brak nadziei na lepsze.

Co┼╝ wi─Öc, my, widzowie g┼éodni inteligencji p┼éynacej ze sceny mamy s┼éucha─ç i oglada─ç? Otó┼╝ szcz─Ösliwie tworzy si─Ö nowy rodzaj spektakli scenicznych, które s─ů ┼Ťwie┼╝e, odkrywcze, inteligentne i ciekawe. To spektakle, które mo┼╝na okre┼Ťli─ç in statu nascendi ( ISN), czyli powstajace w chwili tworzenia. S─ů one robione przez artystów o wybitnej osobowo┼Ťci autorskiej, a wspó┼épracujacy z nimi aktorzy nabywaj─ů niebywa┼éej klasy i ┼Ťwie┼╝o┼Ťci, wynikajacej z po┼é─ůczenia profesjonalizmu i zaskakujacej, nierutynowej sytuacji scenicznej.

Dlatego ponownie wybra┼éem si─Ö na Kabaretto (linki 3, 2, 2a, 1). Ale to nie jedyny taki spektakl. Do tej ekskluzywnej grupy mo┼╝na zaliczy─ç m. in. Chlip-Hopa, Spadkobierców, spektakle jubileuszowe Opatowicza w Szczecinie, Kobiet─Ö z widokiem na taras Tyma w Polonii, a nawet, w pewnym stopniu, Stacyjk─Ö Zdrój. Wi─Ökszo┼Ť─ç z nich zosta┼éa opisana w niniejszym almanachu. My┼Ťl─Ö, ┼╝e takich produkcji b─Ödzie wiecej.

22.05.2012, Kabaretto, Wieczór Trzeci „Wiosenny”. Teatr Ateneum w Warszawie. Scenariusz, re┼╝yseria i prowadzenie: Artur Andrus, Andrzej Poniedzielski. Udzia┼é brali: Anna Gorajska, Agata W─ůtróbska, Bartek Nowosielski. Go┼Ť─ç specjalny Joanna Ko┼éaczkowska. Premiera 7.03.2012.

Zdjęcia: Fotoreportaż autora. Na dole: Magda Hueckel/Ateneum, Bartek Warzecha/Ateneum, Ewa Całka, Zdzisław Haczek, Film Polski, nn

Komentarze         dodaj komentarz
Anna 2
Trudno si─Ö z Panem nie zgodzi─ç. Przez ostatnie dwa tygodnie intensywnie chodzi┼éam do teatru. Zobaczy┼éam Tr├│jk─Ö do Pot─Ögi (do┼Ť─ç mia┼éka sztuka), Sen nocy letniej, Bia┼é─ů Lokomotyw─ÖKabaretto z 23 maja. Je┼Ťli chodzi o Szekspira to zgadzam si─Ö z Pana recenzj─ů. Nawet przek┼éad Bara┼äczaka mi si─Ö podoba┼é, a rzemie┼Ťlnicy ate┼äscy byli ┼Ťwietni. Nast─Öpnego dnia widzia┼éam Bia┼é─ů Lokomotyw─Ö. Zna┼éam ju┼╝ p┼éyt─Ö, ale na Scenie na Dole arty┼Ťci dali popis - ten spektakl w pewnym sensie zosta┼é stworzony na nowo. I wreszcie Kabaretto - ten sam go┼Ť─ç-niespodzianka, a spektakl zupe┼énie inny ni┼╝ 7 marca. Wolny tydzie┼ä od 11-17 czerwca mam zamiar sp─Ödzi─ç w ┼üodzi i Szczecinie ogl─ůdaj─ůc te w┼éa┼Ťnie spektale, w kt├│rych tryumfuje b┼éyskotliwy dowcip, zaduma, refleksja i pogodna liryka.
Przepraszam za to chwalenie si─Ö wycieczkami teatralnymi, ale chcia┼éam przekaza─ç, ┼╝e podobnie jak Pan nie cierpi─Ö p┼éytkich moralitet├│w (Yasmina Reza i Hanoch Levin) i nie lubi─Ö, gdy jest za ma┼éo sztuki w sztuce czyli je┼Ťli prowokacja wypiera w┼éa┼Ťciwy tekst i kiedy krytycy pouczaj─ů na co jest dobre a co nie.
2012-05-26
Dodaj sw├│j komentarz
podpis
komentarz
 
Prosimy o przyj─Öcie do wiadomo┼Ťci, ┼╝e przed publikacj─ů wpis zostanie zweryfikowany w celu eliminacji tre┼Ťci, kt├│rych publikacja jest niezgodna z prawem lub narusza dobre obyczaje.
 
 
 
© 2010-2017 Straponten.art.pl Prawa autorskie zastrze┼╝one.